تنهایی

اشتباه كردن بخشي از زندگي است

جهان از من چه مي خواهد؟

آيا مي خواهد كه هيچ ريسكي نكنم چون جرات آن كه به زندگي بله بگويم را نداشتم

بعضي ريسكها ارزان هستن

و بعضي گران و سنگين به قيمت آرزوهاي جواني، زندگي، پدر و مادر

من اولين اشتباهم را در نوجواني وقتي كه شانزده سال بيشتر نداشتم انجام دادم

در آن زمان تشخيص دادم كه بعضي اوقات هيچ شانس دومي به دست نمي آورم

البته ريسكي در اين هست

اگر من دنبال عشق واقعي مي گردم ابتدا بايد توانايي يك عشق متوسط را در خودم كشف كنم

حاصلش تپش قلب، بي قراري، شبهاي طولاني، گريه هاي گاه و بي گاه، دلتنگي هاي بي پايان

تجربه كمي كه از زندگي دارم به من درس داده كه هيچ كس صاحب هيچ چيزي نيست

همه چيز يك فريب است و اين مورد همانند چيزهاي غير مادي در مورد ماديات هم صادق است.

چقدر تلخ شده ای

این روزها قندهایت را در دل چه کسی آب می کنی؟

به گمانم یادت پنجره احساسم را می کوبد،چرا که در دلم هوای دلتنگی بپاست...

وقتی ما کسی را می بینیم و عاشق می شویم، احساس می کنیم که همه دنیا با ما است

ولی اگر چیز اشتباهی اتفاق بیافتد هیچ چیزی باقی نمی ماند

حتی مزه لبهای او

چگونه ممکن است این همه زیبایی در یک آن ناپدید بشوند؟

زندگی خیلی سریع حرکت می کند

با یک ماجرا در یک ثانیه ما را از بهشت به جهنم می رساند

عکس در 18-02-1391 ساعت 3:15 بامداد

21-02-1391 ساعت 4:30 بامداد

از راست به چپ مرتضی طاها محمد

ادامه عکسها در ادامه مطلب

ساکت و تنها،چون کتابی در مسیر باد.

می خورد هر دم ورق اما هیچکس او را نمی خواند.

می رود از یاد.هیچ چیزی از او نمی ماند.